Petitie voor daklozen

Het begon allemaal zo’n paar weken geleden niet ver van mijn dakstudio aan het station. Ik was op weg naar de bakker toen ik werd tegengehouden door een jongen van vreemde origine; ik schat 14 jaar; met de vraag of ik een ‘petitie voor daklozen’ wou tekenen. Nu, omdat je voor je het weet een boot en een huis koopt met een krabbel, vroeg ik wat dit precies inhield. Een petitie voor daklozen? Wat willen ze ermee bereiken? Het openen van een opvangtehuis? De jongen bleek echter geen zin te hebben in een uitleg en duwde zonder een woord te zeggen het papier met balpen in mijn handen. Ik monsterde het papier met de hoop meer te weten te komen over de inhoud van het project. Tevergeefs; ik zag een slordig blad met een titeltje en kolommetjes voor naam; adres; telefoonnummer en handtekening. Ik was echt wel in een goede bui dus ach; waarom niet.
Net voor de pen het papier raakte om de eerste letter van mijn naam te laten verschijnen zei de jongen: “€2″. Ik vroeg nog eens: “Wat?”, waarop de jongen wederom “€2″ antwoordde. Ik stopte hem zijn petitie en balpen terug in de handen met de woorden: “Neen, laat dan maar” en vervolgde mijn weg naar de bakker. €2 voor het tekenen van een petitie voor daklozen? Ik stelde mij danig vragen bij deze zogezegde petitie dat ik bij de bakker bijna €2 vroeg ipv. twee chocoladekoeken met banaan.

Even op een rijtje: Petitie voor daklozen :
- Inhoud onduidelijk
- Geen uitleg te bekomen
- Slordig papier
- €2 te betalen als je de petitie wil ondertekenen
- Bedrag werd niet op voorhand vermeld

Het woord ‘oplichterij’ spookte door mijn hoofd. Op mijn terugweg merkte ik dat de jongen niet alleen handelde, maar dat er ook nog twee meisjes de mensen aanspraken voor deze petitie. Een dertiger, duidelijk gehaast, kreeg het verwijt “fils de pute” naar zijn hoofd geslingerd door één van deze meisjes wanneer hij haar vlug afwimpelde. Het andere meisje noemde een niet onknappe studente een “vuile hoer”. Deze jongedame onderbrak haar wandel, draaide zich om en riep: “Wablieft?!”. Ik kruiste de studente en zei haar dat ze het moest negeren. “Jamaja zeg, mij zomaar een hoer noemen”, repliceerde ze. Ik legde haar kort uit dat het zaakje naar mijn mening niet pluis was en daar leek ze genoegen mee te nemen. Ze zette er weer de pas in; helaas zonder haar telefoonnummer achter te laten.

De week die volgde zag ik de jongeren, ze waren nu al met 5, weer in de buurt rond het station. Ondanks mijn poging kon ik een lid van de bende niet meer ontwijken. Ik zei dat ik niet geïnteresseerd was en werd daarvoor vriendelijk bedankt met een “klootzak”.
Nu was ik het zaakje al bijna vergeten toen ik gisteren tot mijn verbazing hoorde: “meneer, petitie voor daklozen”. Jawel, daar stonden ze dan in een iets oudere versie. In de Blandijn dan nog wel. Op slinkse wijze maakte ik mij uit de voeten.

Nu vraag ik mij terecht af hoe het nu zit met die petitie voor daklozen. Wat houdt ze in? Is ze nep? Of maken sommigen handig misbruik van deze gelegenheid om wat euro’s op te halen?
Google bracht me bij dit artikel.

U weze gewaarschuwd.